Cechy osobiste Ojca były wielokrotnie weryfikowane w corocznych Uzupełnieniach List Kwalifikacyjnych korpusu oficerskiego. Podkreślano Jego wybitne poczucie honoru, wybitną siłę woli, bardzo dobre wyszkolenie. "Wrodzona skromność nie pozwala mu na narzucanie drugim swego wpływu” - szef sztabu major Chwalibowski. "Wszystkie usterki wynagradza niezwykłą prawością charakteru, lojalnością, pracowitością, sumiennością i umiejętnością milczenia w sprawach służby”- dr Wieniawa-Długoszowski - gen. brygady - Dowódca Dywizji.

Żołnierski życiorys mojego Ojca zamieszczony w zachowanym do dziś wniosku o odznaczenie Srebrnym Krzyżem Zasługi jest lapidarny:

Kazimierz Kwieciński - rotmistrz, były dowódca szwadronu, odznaczony:

1. Virtuti Millitari 5

2. Krzyż Niepodległości

3. Krzyż Walecznych - 4-krotnie

Do Wojska Polskiego wstąpił 1.11.1918. Poprzednio służył w Legionach Polskich od 13.9.1914 do 31.10.1918. Na froncie polsko - bolszewickim przebywał 3 lata 15 m-cy. Przeniesiony w stan spoczynku 30.4.1935. Za tym zwięzłym opisem kryje się romantyczna i dramatyczna historia odważnego patrioty.

Ojciec urodził się 18.2.1893 r. w Bieczu na Podkarpaciu. Po zdaniu egzaminu dojrzałości wstąpił na Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Studia przerwał po 4 semestrach wstępując do I Brygady Legionów Polskich - najpierw 6-go Baonu Piechoty, później I Pułku Ułanów, w którym odbył całą kampanię wołyńską i uzyskał stopień starszego ułana.

Po kryzysie przysięgowym Ojciec został wcielony do armii austriackiej, a po powstaniu Państwa Polskiego zgłosił się do formującego się pod dowództwem rotmistrza Gustawa Orlicz – Dreszera I Pułku Szwoleżerów (początkowo I Pułk Ułanów, później I Pułk Szwoleżerów Lekkokonnych, a od grudnia 1919 – I Pułk Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego) włączonego do grupy pułkownika Beliny-Prażmowskiego.

Ojciec został powołany do składu naprędce skleconego szwadronu, który wsławił się w bitwie pod Dołhobyczowem. Rocznica tej bitwy była później obchodzona jako święto pułkowe. “Dołhobyczów nauczył nas, że duch żołnierza decyduje o zwycięstwie” - czytamy w Historii Wojennej I Pułku Szwoleżerów (3). Znajdziemy tam kilkakrotnie wymieniane z uznaniem nazwisko mojego Ojca.

Ojciec w I Pułku Szwoleżerów przeszedł całą drogę bojowych awansów od ułana do rotmistrza - dowódcy szwadronu uczestnicząc w kampaniach na frontach: ukraińskim, wileńskim, poleskim, kijowskim, wołyńskim i bitwie warszawskiej.

W dniu imienin Marszałka 19 marca 1921 r. sztandar I Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V klasy. “Dzień ten był pamiętny dla wszystkich szwoleżerów. Na bankiecie w Chełmie Marszałek Piłsudski zabrał głos i w jędrnych żołnierskich zwrotach scharakteryzował całe działanie pułku, wskazując przytem czego od kawalerii wymaga. Była to największa pochwała dla pułku, gdy Naczelny Wódz stwierdził, że pod jednym względem szwoleżerowie byli uprzywilejowani, to jest, mieli ciągłą okazję do odznaczania się, gdyż gdzie tylko była ważniejsza akcja, a potrzeba było kawalerii - tam byli szwoleżerowie przerzucani”. (Historia Wojenna I Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego).

Męstwo Ojca zostało okupione licznymi ranami ( 1914, 1915, 1919, 1920 ). W 1919 roku cudem odratowany (do końca życia zmagał się z narastającymi dolegliwościami) powrócił na front ukraiński, a w 1920 r. prosto ze szpitala dołączył do pułku w bitwie warszawskiej.

Cechy osobiste Ojca były wielokrotnie weryfikowane w corocznych Uzupełnieniach List Kwalifikacyjnych korpusu oficerskiego. Podkreślano Jego wybitne poczucie honoru, wybitną siłę woli, bardzo dobre wyszkolenie. "Wrodzona skromność nie pozwala mu na narzucanie drugim swego wpływu” - szef sztabu major Chwalibowski ). “Wszystkie usterki wynagradza niezwykłą prawością charakteru, lojalnością, pracowitością, sumiennością i umiejętnością milczenia w sprawach służby”- dr Wieniawa-Długoszowski - gen. brygady - Dowódca Dywizji.

Okupacja - to tragiczne spiętrzenie losów mojej rodziny. Ojciec włączył się w organizację Państwa Podziemnego. W 1942 roku został aresztowany i osadzony na Pawiaku a następnie w hitlerowskim obozie koncentracyjnym na Majdanku. Zmarł 18.7.1943 roku.

Z zawieruchy wojennej ocalała garstka zdjęć Ojca, indeks Uniwersytetu Jagiellońskiego i legitymacja Orderu Wojennego - Krzyż Virtuti Militari ( “cnocie wojskowej - dzielności żołnierskiej” ).

Ojciec pozostawił młodą żonę i 2 małoletnich synów w serdecznym żalu i tęsknocie. Mnie obraz Ojca w ogóle się nie utrwalił – Znam Go ze zdjęć i rodzinnych wspominków ludzi, których już teraz między nami nie ma. Zobaczyć Go na filmie, w ruchu, w bliskości znakomitych postaci było dla mnie wielkim przeżyciem. Dziękuję Pathe 39 za umieszczenie tego filmu w internecie a p. Hance Tryszczyło – Mróz za pobudzenie mnie do starań o zebranie tych okruchów informacji o Ojcu jakie są jeszcze dostępne.

13.09.1914.-  przydzielony do VI baonu 1 P.Piechoty LP (dow. J.Piłsudski) – 1 Brygada LP.

23.06.1915. KK przeniesiony do 1 P.Ułanów LP (dow. W.Belina-Prażmowski) – 1 szwadron

Kampania wołyńska – bitwy pod Maniewicami, Stochowem, Styrem, Kostiuchnówką.

09.1916. KK mianowany st. ułan.

26.09.1917. St.ułan KK wcielony do 8 P.Uł. 10 K.D. Aus.-Gruppe w m. Maros Veserhely.

ranny 1914, 1915.

20.11.1918. ZIEMIA CHEŁMSKA.

St. ułan KK wstępuje do Wojska Polskiego - 1 P.Ułanów (rtm Orlicz – Dreszer) 3 szwadron, I Brygada Kawalerii (płk. Wł. Belina - Prażmowski)

 11.1918. KK mianowany plutonowym kawalerii.

10.12.1918. DOŁHOBYCZÓW.

Bitwa pod Dołhobyczowem – później Święto Pułku. 

Plutonowy kaw. KK – 1 P.Ułanów szwadron specjalny1 pluton.

8.01.1919. – 10.01.1919. FRONT UKRAIŃSKI 

Plutonowy kaw. KK - 1P.Szwoleżerów (lekkokonnych) 3 szwadron - straż przednia grupy mjr. Orlicz – Dreszera. 

KK ciężko ranny ( Sulimów ).

11.01.– 24.04.1919 WADOWICE -szpital 

25.04. – 24.06.1919. Plutonowy kaw. KK - 1 P. Szwoleżerów (lekkokonnych) szwadron zapasowy. 

15.05.1919. KK mianowany wachmistrzem linjowym

25.06. – 24.09.1919. FRONT WILEŃSKI 

Wachmistrz linjowy KK - 1 P.Szwoleżerów (lekkokonnych) Oddział Marszowy 

3 szwadron – bitwy - Iłża, Horodyszcz, Wilejka. Pochwały dowództwa I Brygady. 

25.09.1919. KK mianowany podporucznikiem.

25.09.1919. – 9.06.1920. FRONT UKRAIŃSKI 

Ppor. Kawalerii KK - 1 P.Szwoleżerów (od 12.1919.) Józefa Piłsudskiego 2 szwadron, mł. oficer szwadronu. 

Ciężkie boje z Rosjanami . Śmiała szarża 2 szwadronu – rozkazy pochwalne płk Sikorskiego.

10.06. – 27.07.1920. FRONT WOŁYŃSKI 

Ppor.kawalerii KK - po d-cy szwadronu - 16 P. Ułanów 2 szwadron. Walki z kawalerią Budionnego.Odwrót.   

16 P.U. walczy wspólnie z 1 P.Szwoleżerów JP. 

KK ranny ( Szczurowice ). 

28.07 –15.08.1920. BYDGOSZCZ - szpital.

16.08.1920. FRONT POLESKI - BITWA WARSZAWSKA.

Ppor. Kawalerii KK- 1 P.Szwoleżerów JP, 4 szwadron, mł.oficer szwadronu. 

Natarcie pieszo na Płońsk, bitwa pod Jarocinem, szarża pod Ćwiklinem. 

Boje pod Ciechanowem. 

Pierwsze odznaczenia VM w kawalerii przy akompaniamencie toczącej się bitwy.

 28. 08. 1920 FRONT WOŁYŃSKI 

wyjazd do Chełma p-ko Budionnemu. Ciężkie walki . 

13.10.1920. defilada przed Orlicz – Dreszerem 

KK ranny 1919,1920.

Odznaczony w czasie wojny : 

Virtuti Militari V-klasy Dekr Nacz. Wodza 3372 legit. z 11.05.1933. krzyż 43/23 

Krzyż Walecznych po raz 1,2,3,4 Rozk. M.S.Wojsk 12799.

Andrzej Kwieciński

">"Beliniacy u Marszałka" - film na którym można rozpoznać  Kazimierza Kwiecińskiego.