„Nie koniecznie musi być to pomnik, ale na pewno jakiś kamień upamiętniający Józefa Piłsudskiego”, - taką wizję ma mer Druskiennik Ričardas Malinauskas, którego plany zbulwersowały litewską opinię publiczną. Chociaż pochodzący z Litwy i niekryjący do niej przywiązania, a nawet  przez niektóre kręgi uznawany za prawdziwego Litwina, Marszałek Piłsudski jest jednak - obok Stalina i Hitlera - jedną z osobowości historycznych, jakie litewscy narodowcy i nacjonaliści uważają za największego wroga Litwy i Litwinów. Dlatego inicjatywa mera Druskiennik postawienia w mieście pomnika Piłsudskiemu zelektryzowała litewskie kręgi nacjonalistyczne.

Józef Piłsudski był ściśle związany z miastem, dlatego nie widzę powodów, żeby jego postać nie byłaby tu upamiętniona. Nie chodzi przecież o miejsce kultu, lecz o miejsce pamięci – tłumaczy mer Ričardas Malinauskas.

Druskienniki liczą około 16 tys. mieszkańców, tymczasem co roku wypoczywać tu przyjeżdża kilka razy większa liczba turystów. Głównie są to Polacy, Niemcy, Rosjanie i Żydzi. W 2008 roku Druskienniki odwiedziło 26 tys. turystów z Polski. Tymczasem w roku ubiegłym było ich już 22 tys. Mimo tego spadku Polacy wciąż stanowią najliczniejszą grupę turystów zagranicznych odwiedzających miejscowe SPA. Postawiony tu pomnik Marszałkowi może stać się centrum przyciągania polskich wycieczek przejeżdżających przez Druskienniki do Wilna, gdzie na cmentarzu na Rossie jest pochowana matka Józefa Piłsudskiego i serce marszałka.

Według planów gospodarza miasta, pomnik marszałka Józefa Piłsudskiego ma stanąć w odnawianym obecnie parku miejskim. Park jest odbudowywany ze środków unijnych otrzymanych w ramach partnerskiej współpracy z polskim Augustowem.

Więcej informacji w serwisie: www.Infopol.lt

Willa Marszałka Piłsudskiego w Druskiennikach to jak pisał Tomasz Siemiradzki "malutki stary jakiś dworek na wzgórzu, ukryty w lesie nad Niemnem. Marszałek mieszka tu sam pod opieką oficera i kilku żołnierzy, zastawa prosta, skromna jak w obozie, żadnych trunków nie było. Trwała ta gościna u Wielkiego Człowieka Polski i Europy ze dwie godziny”. Stanisław Mackiewicz zaznaczył, że był to mały domek, który niczym nie różnił się od innych w okolicy. Willa przetrwała wojnę i miała się jeszcze nieźle w latach 60. ubiegłego stulecia, kiedy władze Druskiennik podjęły decyzję o jej rozbiórce.

Fotografia: Józef Piłsudski z córkami w Druskiennikach. 1924 rok. Źródło: Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku